Pieśń adwentowa "Rorate caeli"

Rorate caeli desuper et nubes pluant justum

Ne irascaris, Domine,
ne ultra memineris iniquitatis
Ecce civitas Sancti facta est deserta, Sion deserta facta est,
Jerusalem desolata est
Domus sanctificationis tuae et gloriae tuae,
ubi laudaverunt te patres nostri

Rorate...

Peccavimus, et facti sumus tamquam immundus nos
Et cecidimus quasi folium universi
Et iniquitates nostrae quasi ventus abstulerunt nos
Abscondisti faciem tuam a nobis, et allisisti nos in manu iniquitatis nostrae

Rorate...

Vide Domine afflictionem populi tui
Et mitte quem missurus es
Emitte Agnum dominatorem terrae de Petra deserti ad montem filiae Sion
Ut auferat ipse jugum captivitatis nostrae

Rorate...

Consolamini, consolamini, popule meus
Cito veniet salus tua
Quare maerore consumeris, quia innovavit te dolor?
Salvabo te, noli timere
Ego enim sum Dominus Deus tuus, Sanctus Israel,
Redemptor tuus

Rorate...



Spuśćcie rosę niebiosa i obłoki niech wyleją sprawiedliwego

Nie bądź zagniewany, Panie!
Nie pamiętaj dłużej naszych grzechów!
Oto miasto Świętego opuszczone, Syjon stał się pustkowiem,
Jerozolima wyludniona
Świątynia Twoja i dom chwały Twojej,
gdzie wielbili Cię nasi ojcowie

Rorate...

Zgrzeszyliśmy i staliśmy się jak nieczysty
I opadliśmy wszyscy niczym zwiędłe liście
A nieprawości nasze jak wiatr nas rozniosły
Zakryłeś przed nami swą twarz i wydałeś na pastwę naszych grzechów

Rorate...

Spójrz, Panie, na udrękę twego ludu
I poślij tego, którego masz posłać
Ześlij Baranka, Władcę ziemi, ze skały pustyni do góry Córy Syjonu
By on sam zdjął z nas jarzmo niewoli

Rorate...

Pocieszcie się, pocieszcie się, ludu mój
Wkrótce nadejdzie twoje zbawienie
Czy dlatego tracisz ducha, że odnowiła się twoja boleść?
Ocalę cię, nie bój się
Jam jest bowiem Pan, Bóg twój, Święty Izraela,
twój Odkupiciel

Rorate...

Tradycyjne kalendarze książkowe na 2012 rok

Każdy z nas ma możliwość zakupienia tradycyjnego kalendarza książkowego zgodnego z kalendarium Mszału 1962r. Kalendarz powstał dla wiernych którzy uczestniczą w Mszach Świętych Trydenckich po to, by móc jeszcze głębiej wejść w tradycyjną duchowość.

Na karcie każdego dnia znajdzie się fragment Katechizmu kard. Gasparriego lub „Dziejów duszy” św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Na niedziele i święta przewidziane jest rozważanie nawiązujące do tekstów własnych dnia. Również każdy dzień opatrzony będzie siglami z Pisma św. odpowiadającymi czytaniom mszalnym.

Kalendarz będzie miał format A5, dzienny układ kalendarium. Okładka prawdopodobnie skóropodobna lub twarda z ładną grafiką. Kalendarz uda się wydać tylko wtedy gdy znajdzie się tysiąc chętnych osób.

Cena w zależności od ilości zamawianych sztuk:

1. 30,00
2. 54,00
3. 75,00
4. 100,00
5. 120,00
6. 140,00
7. 160,00
8. 180,00
9. 200,00
10. 220,00

Uwaga!
Do 10 listopada musimy nazbierać na druk. Jeśli się nie uda, zbieramy dalej, projekt korygujemy i wydajemy kalendarz na 2013.
Cena jest niska, więc – w miarę możliwości – proszę o dodatkowe ofiary. Jeśli uda nam się osiągnąć jakiś dochód, zostanie on wykorzystany na kontynuację projektu kalendarzowego i rekolekcje liturgiczne Ars Serviendi w lipcu 2012.

Więcej informacji, dane do wysyłki:
http://kalendarz.staramsza.pl/

Rozpoczął się Październik - Miesiąc Różańcowy

Październik to miesiąc poświęcony modlitwie różańcowej. Codziennie w Kościołach odbywają się modlitwy różańcowe przed wystawionym Najświętszym Sakramentem. Różaniec jest modlitwą trudną, która wymaga od modlącego się wielkiego skupienia i rozważania Tajemnic, ale jednocześnie bardzo podoba się Matce Boskiej. Dzięki modlitwie na różańcu Maryja wyprasza dla nas wiele łask, m.in.
- Tym, którzy będą pobożnie odmawiali różaniec, obiecuję szczególną opiekę.
- Dla tych, którzy wytrwale odmawiali różaniec, zachowam pewne zupełnie szczególne łaski.
- Różaniec będzie potężną bronią przeciwko piekłu, zniszczy występek i rozgromi herezje.
- Różaniec doprowadzi do zwycięstwa cnoty i dobra; w miejsce miłości do świata wprowadzi miłość do Boga i obudzi w sercach ludzi pragnienie szukania nieba.
- Ci, którzy zawierzą mi przez różaniec, nie zginą.
- Ci, którzy będą z pobożnością odmawiali mój różaniec, rozważając jego tajemnice, nie zostaną zdruzgotani nieszczęściem ani nie umrą nie przygotowani.
- Ci, którzy prawdziwie oddadzą się memu różańcowi, nie umrą bez pocieszenia Kościoła.
- Ci, którzy będą odmawiali różaniec, znajdą podczas swego życia i w chwili śmierci światło Boże oraz pełnię Bożej łaski oraz będą mieli udział w zasługach błogosławionych.
- Szybko wyprowadzę z czyśćca te dusze, które z pobożnością odmawiały różaniec.
- Prawdziwe dzieci mojego różańca będą się radować wielką chwałą w niebie.
- To, o co prosić będziecie przez mój różaniec, otrzymacie.
- Ci, którzy będą rozpowszechniać mój różaniec, otrzymają ode mnie pomoc w swych potrzebach.
- Otrzymałam od mego Syna zapewnienie, że czciciele mego różańca będą mieli w świętych niebieskich przyjaciół w życiu i w godzinie śmierci.
- Ci, którzy wiernie odmawiają mój różaniec, są moimi dziećmi – prawdziwie są oni braćmi i siostrami mego Syna, Jezusa Chrystusa.
- Nabożeństwo mojego różańca jest szczególnym znakiem Bożego upodobania.
Maryja powierzyła wyżej wymienione tajemnice bł. Alanowi de Rupe, który był wielkim apostołem różańca.
Każdy człowiek sam we własnym sumieniu uzna wiarygodność obietnic Matki Boskiej. Obietnice pokazują nam zwykłym ludziom jak niezwykłą moc ma odmawianie modlitwy różańcowej, jak wiele łask możemy otrzymać za pośrednictwem Maryi i jak duże znaczenie powinna odgrywać w naszym życiu ta modlitwa, którą tak bardzo ukochał Błogosławiony Jan Paweł II nie tylko w październiku ale każdego dnia przez całe nasze życie.

W Warszawie Msza Święta dziękczynna z udziałem J.Em. Kardynała Nycza

14 września 2011 w święto Podwyższenia Krzyża Świętego, w 4. rocznicę wejścia w życie Motu proprio Ojca Świętego Benedykta XVI „Summorum Pontificum” oraz w 15. rocznicę sprawowania Mszy świętej trydenckiej w Warszawie, a od lipca 2011 r., utworzenia przy kościele św. Klemensa Duszpasterstwa Wiernych Tradycji Łacińskiej w Archidiecezji Warszawskiej, serdecznie zapraszamy do udziału w dziękczynieniu składanym Panu Bogu podczas uroczystej Mszy świętej o godz. 19:30.

Słowo Boże w czasie Dziękczynnej Mszy Świętej wygłosi Jego Eminencja Kazimierz Kardynał Nycz Arcybiskup Metropolita Warszawski.

Mszę świętą z asystą w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego sprawować będzie o. Krzysztof Stępowski CSsR, Duszpasterz Wiernych Tradycji Łacińskiej w Archidiecezji Warszawskiej.

mszatrydencka.waw.pl

"Msza Święta trydencka. Mity i prawda".

To książka, na którą czekał każdy, komu bliska jest tradycja kościoła, komu na sercu leży, by Msza św. w jej klasycznej rzymskiej formie powróciła do naszych kościołów, ale też każdy, kto nigdy nie miał z tą Mszą styczności, kto się jej wystrzega, kto jeszcze nie odkrył jej jako „najpiękniejszej rzeczy po tej stronie Nieba”.

Nie ma dzisiaj na polskim rynku księgarskim (prawdopodobnie także na księgarskim rynku europejskim) pozycji, która w sposób tak prosty, bezpośredni i przystępny obala wszystkie zarzuty przeciwników „tridentiny”. Ale na tym Autor nie poprzestaje, ukazuje bowiem także jej piękno, świętość i dowodzi, jak bardzo jest to Msza „na te czasy”. Ta książka może wiele zmienić. Po raz pierwszy bowiem mamy syntetycznie zebrane i solidnie ugruntowane w nauce Kościoła argumenty obalające wciąż powszechna mitologię na temat łacińskiej liturgii

Autor – kapłan tradycyjnego zgromadzenia, które w statutach ma jako ryt własny i jedyny wskazany właśnie starszy ryt Kościoła, nie przemawia z pozycji teologa czy liturgisty, ale raczej świadka. Tego, który nie raz spotykał się z niezrozumieniem, czasem szyderstwem, czasem złością lub złośliwością, tylko z tego powodu, że umiłował świętość i piękno odwiecznej liturgii Kościoła. Kolejno – mit po micie – wyjaśnia w czym tkwi błąd wszystkich, którzy twierdzą, że stara Msza jest archaiczną pomyłką dziejów kościoła.

Autor w sposób rzeczowy rozprawia się z przekłamaniami i mitami na temat starszej liturgii, zwłaszcza tymi, które mocno weszły w krwiobieg społeczny; tak mocno, że nasuwa się podejrzenie, że jest to produkt zorganizowanej propagandy.

Tej pozycji nie może zabraknąć w naszych księgozbiorach. Ci, którzy umiłowali stary ryt Mszy świętej, dzięki jej lekturze, pewniej zmierzać będą drogą do wiecznego, niebiańskiego piękna. Dla tych, którzy jeszcze nie odkryli wielkości i świętości liturgii Kościoła, książka ta będzie nieocenioną pomocą.

Zachęcamy do nabywania i rozpowszechniania tej ważnej książki, nie będącej traktatem teologicznym a przystępnym językiem napisanym podręcznikiem, który może wiele dobra uczynić w odkrywaniu przez kapłanów i wiernych świętości, boskości i piękna starszej liturgii.

Nad edycją Wysoki Patronat sprawują: Christianitas, Polonia Christiana i Rebelya.pl

Do książki dołączone są trzy dokumenty. Dwa z nich to współczesne dokumenty Stolicy Apostolskiej: motu proprio Benedykta XVI Summorum Pontificum z 2007 roku i instrukcja Universae Ecclesiae. Trzeci dokument to teologiczna analiza zreformowanej Mszy, którą kardynałowie Alfredo Ottaviani i Antonio Bacci dołaczyli do listu jaki 26 września 1969 skierowali do papieża Pawła VI . Dokument został opracowany przez wybitnych teologów pod kierunkiem o. Guerarda de Lauriers OP Ma on wartośc historyczna i dokumentuje, jak poważne i uzasadnione obawy towarzyszyły reformom liturgicznym z przełomu lat 60 i 70 ubiegłego wieku. Dokument ten, w swej zasadniczej warstwie nie stracił na aktualności, dlatego warto go dziś przypomnieć.

Autor: x. Grzegorz Śniadoch IBP

Tytuł: Msza Święta trydencka. Mity i prawda. Apologetyka starej Mszy Świętej dla początkujących

Ilość stron: 216 stron

Format: A5

Oprawa: miękka

Kolorowe ilustracje: 15 stron

Cena: 24 zł plus 6 zł koszty przesyłki

Wydawnictwo: Instytut Summorum Pontificum

www.summorumpontificum.pl

www.libriselecti.pl

Książkę wysyłamy po wpłacie na konto ISP kwoty 24 zł za książkę plus 6 zł koszty przesyłki zł, lub wielokrotności ceny książki plus 6 zł koszty przesyłki. Np. jedna książka – przelew 30 zł, dwie książki – przelew 54 zł, trzy książki – 78 zł.

Nazwa: Instytut Summorum Pontificum

Nr konta: 71 2490 0005 0000 4520 5314 9406

Jako tytuł wpłaty proszę wpisać: „Msza Trydencka”

www.pokoleniebxvi.pl

Msza Trydencka w Warszawie

Arcybiskup Warszawski J.E. Kazimierz Kardynał Nycz, powołując Duszpasterstwo Wiernych Tradycji Łacińskiej w Archidiecezji Warszawskiej, na miejsce celebracji Mszy Trydenckiej wyznaczył kościół św. Klemensa na warszawskiej Woli, ul. Karolkowa 49.

Pierwsza Msza Święta Trydencka w kościele św. Klemensa sprawowana będzie 1-go lipca, w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, o godz. 19:30. Następnego dnia, 2-go lipca, również o godz. 19:30 śpiew i liturgiczną asystę podczas Mszy Świętej zapewnią pielgrzymujący w tym czasie po Polsce członkowie tradycyjnego, pochodzącego z Włoch, zakonu Braci Franciszkanów Niepokalanej.

Więcej informacji można znaleźć pod adresem http://mszatrydencka.waw.pl/
Kontakt do duszpasterza, o. Krzysztofa Stępowskiego CSsR:
e-mail: msza@trydencka.waw.pl, telefon: 22 569 63 81.

www.pokoleniebxvi.pl

Uroczystość Bożego Ciała

Pamiątkę ustanowienia Najświętszego Sakramentu obchodzi Kościół właściwie w Wielki Czwartek. Jednak wówczas Chrystus rozpoczyna swoją mękę. Dlatego od XIII wieku Kościół obchodzi osobne święto Bożego Ciała, aby za ten dar niezwykły Chrystusowi w odpowiednio uroczysty sposób podziękować.
Inicjatorką ustanowienia tego święta była św. Julianna z Cornillon (1193-1258). Kiedy była przeoryszą klasztoru augustianek w Mont Cornillon w pobliżu Liege, w roku 1245 została zaszczycona objawieniami, w których Chrystus żądał ustanowienia osobnego święta ku czci Najświętszej Eucharystii. Pan Jezus wyznaczył sobie nawet dzień uroczystości Bożego Ciała - czwartek po niedzieli Świętej Trójcy. Biskup Liege, Robert, po naradzie ze swoją kapitułą i po pilnym zbadaniu objawień, postanowił wypełnić życzenie Pana Jezusa. W roku 1246 odbyła się pierwsza procesja eucharystyczna.
Jednak w tym samym roku biskup Robert zmarł. Wyższe duchowieństwo miasta za namową teologów uznało krok zmarłego ordynariusza za przedwczesny, a wprowadzenie święta pod taką nazwą za wysoce niewłaściwe. Co więcej, omalże nie oskarżono św. Julianny o herezję. Karnie została przeniesiona z klasztoru w Mont Cornillon na prowincję (1247). Na interwencję archidiakona katedry w Liege, Jakuba, kardynał Hugo po ponownym zbadaniu sprawy zatwierdził jednak święto. W roku 1251 ponownie archidiakon Jakub poprowadził więc ulicami Liege procesję eucharystyczną. Pan Jezus hojnie wynagrodził za to gorliwego kapłana. Syn szewca z Troyes (Szampania) został wkrótce biskupem w Verdun, patriarchą Jerozolimy i ostatecznie papieżem (1261-1264). Panował jako Urban IV. On to w roku 1264 wprowadził do Rzymu uroczystość Bożego Ciała.
Impulsem bezpośrednim do ustanowienia święta miał być cud, jaki wydarzył się w Bolsena. Kiedy tam kapłan odprawiał Mszę świętą, po Przeistoczeniu kielich trącony ręką przechylił się tak nieszczęśliwie, że wylało się kilkanaście czy kilkadziesiąt kropel krwi Chrystusa na korporał. Przerażony kapłan ujrzał, że postacie wina zmieniły się w postacie krwi. Zawiadomiony o tym cudzie papież, który przebywał wówczas w pobliskim mieście Orvieto, zabrał ten święty korporał. Do dnia obecnego znajduje się on w bogatym relikwiarzu w katedrze Orvieto. Dotąd widać na nim plamy. W czasie procesji Bożego Ciała obnosi się zamiast monstrancji. Korzystając, że na dworze papieskim w Orvieto był wówczas św. Tomasz z Akwinu, papież Urban IV polecił mu opracowanie tekstów liturgicznych do Mszy świętej i do Liturgii Godzin kapłańskich. Wielki doktor Kościoła uczynił to po mistrzowsku. Tekstów tych używa się do dziś - zwłaszcza często śpiewany jest hymn Pange lingua (Sław, języku tajemnicę) - i jego dwie ostatnie zwrotki (Przed tak wielkim Sakramentem).

Pange, lingua, gloriosi
Corporis mysterium,
Sanguinisque pretiosi,
quem in mundi pretium
fructus ventris generosi
Rex effudit Gentium.


Sław języku tajemnicę
Ciała i najdroższej Krwi,
którą jako Łask Krynicę
wylał w czasie ziemskich dni,
Ten, co Matkę miał Dziewicę,
Król narodów godzien czci.

Papież Klemens V odnowił święto (1314), które po śmierci Urbana zaczęło zanikać. Papież Jan XXII (+ 1334) zatwierdził je na cały Kościół. Od czasu papieża Urbana VI uroczystość Bożego Ciała należy do głównych świąt w roku liturgicznym Kościoła (1389). Pierwsza wzmianka o procesji w to święto pochodzi z Kolonii z roku 1277. Od wieku XIV spotykamy się z nią w Niemczech, Anglii, Francji, Hiszpanii i w Mediolanie. Od wieku XV przyjął się w Niemczech zwyczaj procesji do czterech ołtarzy. Msze święte przy wystawionym Najświętszym Sakramencie wprowadzono w wieku XV. Do roku 1955 obowiązywała także oktawa, w czasie której Chrystus Pan odbierał wyrazy przebłagania, hołdu, dziękczynienia i błagania. Na prośbę Episkopatu Polski w Polsce został zachowany zwyczaj obchodzenia oktawy, choć nie ma ona już charakteru liturgicznego.