XII Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego (23 sierpnia) – Msza święta o godzinie 13.30

Słowa Chrystusa: «Błogosławione oczy, które widzą, co wy widzicie» odnoszą się do wszystkich dzieci Kościoła. W Starym Testamencie obowiązywały te same przykazania, w ludziach tkwiły te same namiętności, a nie mieli oni Sakramentów świętych i wszystkich łask, jakie one przynoszą. Dzisiaj Chrystus staje przed nami jako pośrednik Nowego Przymierza doskonalszego niż Stare (lekcja) i jako miłosierny Samarytanin, który pochyła się nad duszą ludzką, obrabowaną z łaski i poranioną, aby ją uzdrowić (ewangelia).

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

XI Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego (16 sierpnia) – Msza święta o godzinie 15.00

Każda niedziela przypomina Zmartwychwstanie Pańskie i Sakramenty z nim związane. Dzisiejsza niedziela przypomina nam to szczególnie wyraźnie. Jako lekcję czytamy świadectwo św. Pawła o Zmartwychwstaniu, a w ewangelii wspominamy cud Zbawiciela, który ma znaczenie symboliczne. Kościół powtarza przy każdym Chrzcie gest, którym Chrystus uzdrowił głuchoniemego, jako znak otwarcia uszu na słowo Boże i ust na Jego chwałę. W niedziele gromadzimy się w domu Bożym i w Eucharystii otrzymujemy moc i odwagę (ant. na wejście).

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

Msza święta w Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny z błogosławieństwem i poświęceniem kwiatów, ziół, owoców i kłosów zbóż.

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny (Matki Bożej Zielnej) 15 sierpnia – Msza święta z poświęceniem kwiatów ,ziół , kłosów zbóż i owoców o godzinie 13.00

Niepokalana  Bogarodzica i zawsze Dziewica Maryja po ukończeniu życia ziemskiego jest z ciałem i duszą wzięta do chwały niebieskiej. 

„ Znak wielki ukazał się na niebie: niewiasta obleczona w słońce, a księżyc pod jej stopami, a na głowie korona z gwiazd dwunastu”(antyfona na introit). Maryja z ciałem i duszą wzięta jest do nieba. Wolna od grzechu  pierworodnego i wolna od wszelkiego grzechu osobistego, jest Maryja wolna także od kary za grzech pierworodny, tj. od konieczności umierania. Jednakże skoro Chrystus Pan z całkowitego posłuszeństwa dla polecenia  Ojca dobrowolnie przyjął na siebie gorycz śmierci, i Maryja chciała Mu być podobna w tym, że umarła. Po Chrystusie Ona jedna jedyna nie tylko z duszą, jak inni święci, lecz także z ciałem jest  wzięta do światłości i chwały uwielbienia w niebie. Maryjo, która zasiadasz na tronie jako królowa, odziana w słońce, a na głowie masz koronę z gwiazd dwunastu, jesteś po Jezusie radością i  zachwytem aniołów i świętych, patrzymy ku Tobie, któraś jest dla nas życiem, słodkością i nadzieją naszą.

(Rozmyślania liturgiczne – Illuminare  1965)

X Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego (09 sierpnia) – Msza święta o godzinie 15.00

W przypowieści o faryzeuszu i celniku Pan Jezus uczy nas, jaka powinna być postawa człowieka wobec Boga. Zadowolenie z siebie połączone z krytyką innych — to przejawy pychy. Pokory nie nabywa się przez porównywanie siebie z innymi ludźmi, których nie potrafimy zresztą sprawiedliwie ocenić, lecz przez rozważanie naszej zależności od Boga. Człowiek świadomy swoich grzechów i żałujący za nie może liczyć na miłosierdzie Boże (antyfony na wejście, na ofiarowanie, na komunię). Natomiast kto się wywyższa, będzie poniżony.

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

Liturgiczne wspomnienie – Święto Przemienienia Pańskiego - 06 sierpnia

W dniu 6 sierpnia Kościół obchodzi Święto Wniebowstąpienia Pańskiego. Celem tajemnicy Przemienienia było utwierdzenie wiary Apostołów oraz ukazanie im chwały przeznaczonej dla wyznawców Chrystusa.

Ewangelia odczytywana w dzisiejsze święto przedstawia Jezusa, który na górze Tabor w obecności trzech uczniów: Piotra, Jakuba i Jana, zmienia swoje oblicze. Chrystusowi towarzyszą Mojżesz i Eliasz. Na niebie ukazuje się obłok, z którego odzywa się głos: “To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie”.

(Rozmyślania liturgiczne – Illuminare )