Święto św. Michała Archanioła (29 września) – Msza Święta o godzinie 15.00

Sancte Michael Archangele, defende nos in proelio, ut non pereamus in tremendo iudicio.

Święty Michale Archaniele, broń nas w walce, abyśmy nie zginęli na  straszliwym sądzie.

Imię Michał znaczy «Któż jak Bóg». Przypomina ono walkę, którą stoczył wódz Aniołów ze złymi duchami. Walka dobra ze złem trwa nadal. Po stronie Chrystusa walczą Aniołowie, święci i Kościół, przeciw Chrystusowi szatan i wszyscy grzesznicy. W Starym Testamencie św. Michał był obrońcą ludu wybranego, obecnie jest obrońcą Kościoła. Prosimy go często, aby przedstawił Bogu nasze modlitwy (antyfona na ofiarowanie), aby był przewodnikiem dusz opuszczających ten świat i aby wziął nas w opiekę na sądzie ostatecznym (alleluja). Święto dzisiejsze obchodzimy w rocznicę konsekracji starożytnej bazyliki Św. Michała pod Rzymem.

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

14 Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego (15 września) – Msza Święta o godzinie 15.00

Nie można służyć dwu panom: ciału i duchowi, mamonie i Bogu. Przez wejście do Kościoła dokonaliśmy wyboru, zaciągnęliśmy się do służby Bożej. Gorliwość w tej służbie słabnie czasem pod wpływem troski o sprawy doczesne. Szukamy najpierw innych rzeczy, a na sprawy Królestwa Bożego nie staje już czasu. Dlatego Kościół przypomina: «Szukajcież naprzód Królestwa Bożego... a wszystko inne będzie wam przydane» (ewangelia). Śpiewy mszalne wysławiają szczęście płynące z wiernego oddania się Bogu. (antyfony na wejście i na ofiarowanie, graduał).

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

8 Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego (04 sierpnia) – Msza Święta o godzinie 15.00

Przez Chrzest staliśmy się przybranymi dziećmi Bożymi. W duszach naszych zamieszkał Duch Święty, który budzi w nas tęsknotę, za życiem wiecznym. Aby je osiągnąć powinniśmy iść za Jego natchnieniami, a nie kierować się pożądliwościami (lekcja). W dążeniu do życia wewnętrznego powinniśmy okazać większą roztropność i zapobiegliwość od ludzi uwikłanych w sprawach świata. O dobra wieczne trzeba się starać z większą gorliwością niż o zabezpieczenie przyszłości doczesnej (ewangelia). Modlimy się o umiejętność dobrego wykorzystania doczesności dla dobra duszy (kolekta, sekreta).

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

V Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego (14 lipca) – Msza Święta o godzinie 15.00

Cechą charakterystyczną Nowego Testamentu jest przykazanie miłości. Warunkiem zjednoczenia się z Chrystusem jest miłość Boga nade wszystko (kolekta) oraz miłość bliźniego. Musimy nią objąć także naszych winowajców (lekcja, ewangelia).  Brak szczerej miłości bliźniego zamyka dostęp do ołtarza, do Komunii św. i do społeczności świętych w niebie.

We Mszy uroczystej duchowieństwo wymienia uścisk zwany pocałunkiem pokoju. Ceremonia ta stale przypomina związek miłości Boga i bliźniego.

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

IV Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego (07 lipca) – Msza Święta o godzinie 15.00

Wśród walk i utrapień doczesnego życia przynależność do Kościoła katolickiego jest ostoją naszej ufności. Św. Paweł poucza, że cierpienie jest związane z doczesnością. Człowiek, a z nim całe stworzenie, oczekuje rozciągnięcia owoców Odkupienia na ciało człowieka i na przyrodę (lekcja). Doświadczenia spotykają również Kościół — łódź Piotrową, w której odbywamy naszą doczesną pielgrzymkę (ewangelia). Modlimy się o pokój potrzebny Kościołowi w pełnieniu jego misji (kolekta).

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

III Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego (30 czerwca) – Msza Święta o godzinie 15.00

Dwie potęgi zabiegają o duszę człowieka: szatan, który chce ją zgubić (lekcja) i Chrystus, Dobry Pasterz, który nieustannie się o nią troszczy (ewangelia). Przypowieść ewangeliczna odsłania nam wzruszającą tajemnicę miłosierdzia Bożego. Bóg cieszy się z każdego nawrócenia. Dlatego we wszystkich pokusach z ufnością zwracamy się do Niego (antyfony na wejście i na ofiarowanie, graduał). W każdej Komunii świętej Chrystus na nowo nas odnajduje i zwraca ku Bogu.

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

II Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego (23 czerwca) – Msza Święta o godzinie 15.00

„ Śpiewać będę Panu, bo dobro mi uczynił” 
( komunia)

Chrystus wyzwolił nas z niewoli szatana i grzechu i wprowadził do swojego Kościoła (antyfona na wejście, lekcja). Powołanie do Kościoła wiąże się z zaproszeniem na ucztę eucharystyczną i na biesiadę życia wiecznego. Eucharystia nie jest nagrodą, lecz posiłkiem, do którego winni zbliżać się zwłaszcza chorzy i słabi (ewangelia). Udział we Mszy świętej przez Komunię świętą pomaga nam z dnia na dzień wzrastać w łasce Bożej (sekreta). Kto uchyla się od uczty eucharystycznej, naraża się na utratę życia wiecznego.

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

Uroczystość Bożego Ciała

Uroczystość Bożego Ciała (20 czerwca) – Msza Święta o godzinie 13.30

Lauda Sion Salvatorem,
lauda ducem et pastorem
in hymnis et canticis.

(Chwal Syjonie Zbawiciela,
Chwal hymnami wśród wesela
Wodza i Pasterza rzesz!) – Sekwencja

Rocznica  ustanowienia Najświętszego Sakramentu, Wielki Czwartek,  zbyt bliski jest męki i śmierci Chrystusa, aby można było oddać się  uczuciom niezmąconej radości. Dlatego w pierwszy  czwartek po zakończeniu Okresu Wielkanocnego zostało ustanowione specjalne święto, którego celem  jest okazanie wdzięczności Bogu za ustanowienie Najświętszego Sakramentu i za wszystkie łaski  które nieustannie spływają z niego  na Kościół.

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

Zesłanie Ducha Świętego (Zielone Świątki ) 09 czerwca – Msza Święta o godzinie 15.00. Msza sprawowana będzie w Kaplicy OPS

W dniu Pięćdziesiątnicy około  godziny 9 przed południem Duch Święty zstąpił pod postacią wichru i ognia na uczniów zgromadzonych wieczerniku. Msza świąteczna odprawiana dziś jest uroczystym obchodem rocznicy tego wydarzenia (ant. na wejście, lekcja, ant. na komunię) i świadomi swojej słabości prosimy Ducha Świętego, aby umocnił to, czego dokonał w nas przez sakramenty Chrztu i bierzmowania i nieustannie obdarzał nas swoimi natchnieniami (ant. na ofiarowanie, kolekta, sekreta, pokomunia).

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

Niedziela po Wniebowstąpieniu (02 czerwca) – Msza Święta o godzinie 15.00

Od chwili Wniebowstąpienia Chrystusa cechą charakterystyczną życia Kościoła jest tęsknota za Jego powrotem. Nie jest to jednak bierne oczekiwanie. Kościół, prowadzony przez Ducha Świętego, składa świadectwo o swoim Założycielu, zwłaszcza przez praktykę miłości. Modlimy się dzisiaj o wierność w służbie Bożej (kolekta) i wzmocnienie naszych dusz łaską niebieską (sekreta).

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

Wniebowstąpienie Pańskie (30 maja) – Msza Święta o godzinie 19.30

Wniebowstąpienie jest ukoronowaniem Zmartwychwstania. Pascha — przejście Pańskie osiąga w tej tajemnicy swój kres. Człowieczeństwo Zbawiciela otrzymuje najwyższą chwałę w nagrodę za doskonałe posłuszeństwo wobec Ojca. Wejście Chrystusa do nieba to wejście Arcykapłana Nowego Testamentu do świętego świętych «aby wstawiać się za nami». Wniebowstąpienie jest również triumfem ludzkości. Chrystus umieścił bowiem po prawicy Ojca ułomną ludzką naturę. «Gdyśmy byli umarłymi przez grzechy... (Bóg) wzbudził (nas) z martwych, dozwolił zasiadać na niebiosach w Chrystusie Jezusie» (Ef. 2, 5-6). Tajemnica Wniebowstąpienia dopełni się ostatecznie wówczas, gdy wejdą do nieba również członki Jego Mistycznego Ciała. Całe życie Kościoła jest przygotowaniem na dzień, w którym Chrystus wróci, aby wprowadzić odkupionych do chwały Ojca. Teksty Mszy św. wysławiają Wniebowstąpienie jako triumfalny pochód Zbawiciela. Modlitwy są wyrazem chrześcijańskiej nadziei.

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

V Niedziela po Wielkanocy (26 maja) – Msza Święta o godzinie 15.00

Zmartwychwstanie i Wniebowstąpienie to dwa etapy jednego misterium. Przy końcu Okresu Wielkanocnego słyszymy z ust Zbawiciela streszczenie całego Jego życia. «Wyszedłem od Ojca i przyszedłem na świat, znowu opuszczam świat i idę do Ojca» (Alleluja, ewangelia). Podobnie jak Chrystus, zostaliśmy wybawieni od śmierci (antyfona na wejście, antyfona na ofiarowanie) dążymy do Ojca (sekreta). Życie ziemskie to czas próby, w którym mamy czynami udowadniać naszą miłość ku Ojcu niebieskiemu (lekcja). Modlitwa zanoszona w imię Jezusa zapewni nam pomoc łaski Bożej.

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

III Niedziela po Wielkanocy (12 maja) – Msza Święta o godzinie 15.00

Kościół zwraca naszą uwagę na to, że ukoronowaniem zwycięstwa Chrystusowego było Wniebowstąpienie. Ukoronowaniem naszego życia wiernego Bogu będzie również życie wieczne w niebie. Radość świąteczna na ziemi to przedsmak i obraz radości doskonałej, nieprzemijającej. Aby na nią zasłużyć, musimy dochować wierności przyrzeczeniom złożonym na Chrzcie świętym (kolekta) i świecić przykładem chrześcijańskiego życia, naśladując Chrystusa, «posłusznego aż do śmierci» (lekcja). Wymaga to udziału w krzyżu Chrystusa od poszczególnych wyznawców i od całego Kościoła, zapewnia jednak nieprzemijającą radość z oglądania Boga (ewangelia, antyfona na komunię).

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

II Niedziela po Wielkanocy (05 maja) – Msza Święta o godzinie 15.00

Ego sum pastor bonus, et cognosco oves meas, et cognoscunt me meae
(Jam jest Pasterz dobry, znam owce moje i znają mnie moje)

Niedziela dzisiejsza nazywa się często «Niedzielą Dobrego Pasterza». W ciągu czterdziestodniowego pobytu  na  ziemi, po swoim zmartwychwstaniu, Pan Jezus ukazywał się często Apostołom i mówił z nimi o «Królestwie Bożym», to znaczy o Kościele, który założył. W tych również dniach dał Zbawiciel Kościołowi najwyższego pasterza w osobie św. Piotra i jego następców pozostając niewidzialnym «Pasterzem i strażnikiem dusz». W ewangelii sam Chrystus Pan nazywa siebie Pasterzem, a Kościół swój nazywa owczarnią. Jako owieczki Chrystusowe korzystamy z zasobów tej owczarni. W Komunii świętej nawiązuje się najściślejsza jedność między Chrystusem - Pasterzem i Jego owieczkami (Alleluja, antyfona na komunię).

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

Uroczystość Najświętszej Maryi Panny

Niedziela Biała -28 kwietnia – Msza święta o godzinie 15.15

W  niedzielę 28 kwietnia 2019 roku przypada Niedziela  Miłosierdzia Bożego  -  na godzinę  15.00  zaplanowane są w naszym kościele  modlitwy  w  Godzinie Miłosierdzia.

Msza Święta  w Klasycznym Rycie Rzymskim (łacińska) sprawowana  będzie 15 minut później,  czyli około  godziny   15.15.

Stacja u Św. Pankracego
Pełna nazwa dzisiejszej niedzieli brzmi: «niedziela po zdjęciu białych szat». Nowo ochrzczeni pierwszy raz przychodzili do kościoła w zwykłym odzieniu i zajmowali miejsca wśród innych wiernych. Kościół napomina nowo ochrzczonych i wszystkich chrześcijan odrodzonych przez przyjęcie sakramentów, aby dochowali wierności przyrzeczeniom złożonym na Chrzcie świętym i odnowionym w czasie Wigilii Wielkanocnej (antyfona na wejście, lekcja, antyfona na komunię). W modlitwach mszalnych prosimy o łaskę wytrwania.

Włóż rękę twoją i obacz miejsce gwoździ, alleluja. A nie bądź niedowiarkiem lecz wierzącym, alleluja, alleluja [antyfona na komunię].

Mitte manum tuam, et cognósce loca clavórum, allelúia: et noli esse incrédulus, sed fidélis, allelúia, allelúia.

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

  

Poniedziałek Wielkanocny – 22 kwietnia – Msza Święta o godzinie 15.00

Stacja u św. Piotra

Cała  oktawa Wielkanocna ma charakter świąteczny. Dawniej nowo ochrzczeni  ubrani w białe szaty codziennie brali udział we Mszy świętej. W pierwszy dzień tygodnia stacja odbywa się u grobu św. Piotra, któremu Chrystus ukazał się  jako pierwszemu z Apostołów. W lekcji słyszymy jego głos. Jest do świadectwo człowieka, który osobiście  obcował z Chrystusem zmartwychwstałym. Uczniom zdążającym do Emaus sam Chrystus tłumaczył  właściwe znaczenie  proroctw  mesjańskich  i dał się im poznać przy łamaniu chleba. Nam również ukazuje się Zmartwychwstały pod sakramentalnymi  postaciami i obdarza nas  duchowa radością, której obrazem była ziemia „opływająca mlekiem i miodem”[antyfona na wejście].

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

Surrexit Christus vere! Alleluia!

DOMINICA II PASSIONIS SEU IN PALMIS

Hosánna fílio David: benedíctus qui  

venit in nómine Dómini. Hosánna in excélsis.

(Hosanna Synowi Dawidowemu, błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie.: Hosanna na wysokościach)