Niepokalana Bogarodzica i zawsze Dziewica Maryja po
ukończeniu życia ziemskiego jest z ciałem i duszą wzięta do chwały
niebieskiej.
„ Znak
wielki ukazał się na niebie: niewiasta obleczona w słońce, a księżyc pod jej
stopami, a na głowie korona z gwiazd dwunastu”(antyfona na introit). Maryja z
ciałem i duszą wzięta jest do nieba. Wolna od grzechu pierworodnego i wolna od wszelkiego grzechu
osobistego, jest Maryja wolna także od kary za grzech pierworodny, tj. od
konieczności umierania. Jednakże skoro Chrystus Pan z całkowitego posłuszeństwa
dla polecenia Ojca dobrowolnie przyjął
na siebie gorycz śmierci, i Maryja chciała Mu być podobna w tym, że umarła. Po
Chrystusie Ona jedna jedyna nie tylko z duszą, jak inni święci, lecz także z
ciałem jest wzięta do światłości i
chwały uwielbienia w niebie. Maryjo, która zasiadasz na tronie jako królowa,
odziana w słońce, a na głowie masz koronę z gwiazd dwunastu, jesteś po Jezusie
radością i zachwytem aniołów i świętych,
patrzymy ku Tobie, któraś jest dla nas życiem, słodkością i nadzieją naszą.
(Rozmyślania
liturgiczne – Illuminare )
