XXIII Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego (23 października) – Msza Święta o godzinie 15.30

W życiu ziemskim trapią nas rozliczne cierpienia. Nie  są one jednak bezcelowe. Przez nie Bóg oczyszcza wybranych i gromadzi ich w swoim  Królestwie [antyfona na wejście, graduał]. Zbliża  się dzień, w którym Chrystus obdarzy chwałą całego człowieka,  wskrzeszając uniżone przez śmierć ciało ludzkie [lekcja], podobnie jak wskrzesił córkę Jaira.

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

XXII Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego (16 października) – Msza Święta o godzinie 15.30

Przez Chrzest święty Chrystus rozpoczął  dzieło uświęcenia naszych dusz. Życie  nadprzyrodzone winno się  nieustannie rozwijać <aż do dnia Jezusa Chrystusa>, to jest do dnia  sądu Bożego nad nami. Kościół  modli się o nieustanny wzrost w świętości dla wszystkich swoich wyznawców [lekcja]. Zdając sobie sprawę  z win, które ich obciążają, odwołuje się do miłosierdzia Bożego [antyfona na wejście] i wyprasza sobie  łaskę dobrej modlitwy, która  zostałaby wysłuchana [antyfona na ofiarowanie] . W ewangelii Chrystus  uczy nas, że nie ma  sprzeczności między  obowiązkami wobec ojczyzny ziemskiej i Boga. Chrześcijanin winien spełniać obowiązki wobec państwa, ale musi pamiętać, że na własnej duszy nosi wyciśnięte podobieństwo Boże i do Boga ma wrócić. W życiu doczesnym  człowiek wraca do Boga przez ofiarę, ostatecznie wróci  przez śmierć i zmartwychwstanie.

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

TRADICLAROMONTANA 2016

XI OGÓLNOPOLSKA PIELGRZYMKA WIERNYCH TRADYCJI ŁACIŃSKIEJ NA JASNĄ GÓRĘ 18/19 XI 2016. Serdecznie zapraszamy do udziału! Zapisy na autokar (w tym również nocleg, ubezpieczenie...) w zakrystii po Mszy trydenckiej w niedzielę  ( bliższe informacje w terminie późniejszym)

XXI Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego (09 października) – Msza Święta o godzinie 15.30

Podobnie  jak Izraelici dążyli z Egiptu do Ziemi Obiecanej, tak my dążymy do obiecanej nam ojczyzny wiecznej [alleluja].Wejście do niej poprzez sąd. Wielokrotnie Chrystus uczył, że głównym przedmiotem sądu Bożego będzie wykonanie przykazania miłości. Winy zostaną odpuszczone tym, którzy je odpuszczali swoim winowajcom [ewangelia]. Najpoważniejszą przeszkodą w osiągnięciu zbawienia jest szatan, duch nienawiści. Św. Paweł pokazuje nam broń duchową, z pomocą której możemy zwalczać ataki wroga zbawienia [lekcja]. Modlimy się dzisiaj o pomoc Bożą w tej walce [kolekta, antyfona na komunię].

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

XX Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego (02 października) – Msza Święta o godzinie 15.30

Niebo  jest naszą ojczyzną, na ziemi jesteśmy wygnańcami. Wskutek grzechów własnych i grzechów naszych współbraci doznajemy wielu cierpień [antyfona na wejście]. Dostrzegamy w sobie choroby duchowe, które zagrażają życiu łaski [ewangelia]. Dlatego z  serc naszych wyrywa się modlitwa pełna tęsknoty za wieczną ojczyzną [alleluja, antyfona na ofiarowanie].

Wiemy jednak, że Chrystus chce nas zbawić. W Eucharystii podaje nam niebieskie lekarstwo na choroby dusz [sekreta]. Eucharystia jest ostoją nadziei i pociechą w naszym wygnaniu [antyfona na komunię]. 

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

XIX Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego (25 września) – Msza Święta o godzinie 15.30

Wszyscy ludzie są zaproszeni przez Boga na wieczyste gody Jego Syna z odkupioną ludzkością. Wezmą w nich udział tylko ci, którzy dojdą do  bram wieczności odziani w godową szatę łaski uświęcającej, którą otrzymaliśmy na Chrzcie świętym.  Zachowanie tej szaty przekracza ludzkie siły. Zbyt często ulegamy złudzeniu, że  można się zbawić dzięki własnym siłom. W ciągu dzisiejszej Mszy św. Kościół wielokrotnie nam przypomina radosną prawdę, że Bóg nas prowadzi, obdarza łaską i zbawia.

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

XVIII Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego (18 września) – Msza Święta o godzinie 15.30

Gdy zaczyna się jesienne zamieranie przyrody, Kościół kieruje naszą myśl ku życiu wiecznemu. Świątynia, w której się gromadzimy, jest symbolem nieba — domu Bożego, dlatego idziemy do niej z radością (ant. na wejście, graduał). Tu otrzymujemy pouczenie o prawdach Bożych oraz przyjmujemy sakramenty, przygotowujące nas na dzień przyjścia Pańskiego (lekcja). W sakramencie Pokuty Chrystus oczyszcza duszę i wlewa w nią nowe siły na pielgrzymowanie ku wieczności, które trwa bez przerwy, wśród codziennych zajęć w domach i warsztatach pracy (ewangelia). Przez Eucharystię Bóg daje nam udział w swoim Bóstwie, przedsmak niebieskiej chwały.

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]