III Niedziela po Wielkanocy (12 maja) – Msza Święta o godzinie 15.00

Kościół zwraca naszą uwagę na to, że ukoronowaniem zwycięstwa Chrystusowego było Wniebowstąpienie. Ukoronowaniem naszego życia wiernego Bogu będzie również życie wieczne w niebie. Radość świąteczna na ziemi to przedsmak i obraz radości doskonałej, nieprzemijającej. Aby na nią zasłużyć, musimy dochować wierności przyrzeczeniom złożonym na Chrzcie świętym (kolekta) i świecić przykładem chrześcijańskiego życia, naśladując Chrystusa, «posłusznego aż do śmierci» (lekcja). Wymaga to udziału w krzyżu Chrystusa od poszczególnych wyznawców i od całego Kościoła, zapewnia jednak nieprzemijającą radość z oglądania Boga (ewangelia, antyfona na komunię).

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

Liturgiczne wspomnienie – 08 maja Święto św.Stanisława – Biskupa i Męczennika, Patrona Polski

„ GAUDE, MATER  POLONIA. PROLE  FECUNDA NOBILI, SUMMI REGIS MAGNALIA. LAUDE  FREQUENTA  VIGILI. ( O ciesz się, Matko – Polsko, w sławne Potomstwo płodna!  Króla królów  i  najwyższego Pana  wielkość. Uwielbiaj chwałą przynależną” ( hymn brewiarzowy ) – śpiewa Kościół święty w Polsce w dzisiejszą uroczystość wielkiego biskupa krakowskiego i męczennika, św. Stanisława. Urodzony w 1030 roku w Szczepanowie pod Krakowem. Studiuje  teologię i prawo kanoniczne w Gnieźnie i Paryżu. W roku 1071 zostaje  biskupem Krakowa, jego rządy diecezją krakowską przypadają na panowanie króla Bolesława Śmiałego, z którym popada w konflikt. Król  wydaje na biskupa wyrok śmierci i osobiście go wykonuje dnia 11 kwietnia 1079 roku. Poćwiartowane zwłoki św. Stanisława zrastają się  w cudowny sposób. Papież Innocenty IV kanonizuje św. Stanisława w Asyżu w 1253 roku, zaś  papież Klemens VIII wprowadza jego święto do kalendarza Kościoła powszechnego. Wraz z Matką Najświętszą  i św. Wojciechem, święty Stanisław jest głównym patronem Polski. Ginąc w obronie moralności stał się następcą Dobrego Pasterza . ” Jam jest pasterz dobry. Dobry pasterz życie swoje daje za owce swoje”(ewangelia).Dobrym pasterzem był św. Stanisław, bo na wzór Boskiego Pasterza Jezusa Chrystusa , dał życie za owce swoje.

(Rozmyślania Liturgiczne - ILLUMINARE, wyd. 1965)

II Niedziela po Wielkanocy (05 maja) – Msza Święta o godzinie 15.00

Ego sum pastor bonus, et cognosco oves meas, et cognoscunt me meae
(Jam jest Pasterz dobry, znam owce moje i znają mnie moje)

Niedziela dzisiejsza nazywa się często «Niedzielą Dobrego Pasterza». W ciągu czterdziestodniowego pobytu  na  ziemi, po swoim zmartwychwstaniu, Pan Jezus ukazywał się często Apostołom i mówił z nimi o «Królestwie Bożym», to znaczy o Kościele, który założył. W tych również dniach dał Zbawiciel Kościołowi najwyższego pasterza w osobie św. Piotra i jego następców pozostając niewidzialnym «Pasterzem i strażnikiem dusz». W ewangelii sam Chrystus Pan nazywa siebie Pasterzem, a Kościół swój nazywa owczarnią. Jako owieczki Chrystusowe korzystamy z zasobów tej owczarni. W Komunii świętej nawiązuje się najściślejsza jedność między Chrystusem - Pasterzem i Jego owieczkami (Alleluja, antyfona na komunię).

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

Uroczystość Najświętszej Maryi Panny

Litania Loretańska

Najświętszej Maryi Panny, Królowej Polski, Głównej Patronki Polski (03 maja) i Pierwszy Piątek Miesiąca– Msza Święta o godzinie 15.00

Regina Poloniae ora pro nobis

Naród Polski wiele razy doświadczył w ciągu swoich dziejów opieki Matki Bożej. Moc Jej orędownictwa zajaśniała szczególnie w czasie tzw. «potopu». Po cudownej obronie Jasnej Góry przed Szwedami król Jan Kazimierz dnia 1 kwietnia 1656 roku uroczystym aktem oddał kraj pod opiekę Matki Bożej, obierając Ją Królową Polski. W roku 1924 na prośbę biskupów polskich papież Pius XI ustanowił specjalne święto Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski i pozwolił je obchodzić w pamiętnym dniu uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Dnia 3 sierpnia 1962 roku Ojciec św. Jan XXIII ustanowił Najświętszą Maryję Pannę Królową Polski główną Patronką kraju razem ze świętymi Biskupami i Męczennikami Wojciechem i Stanisławem. Teksty mszalne wysławiają opiekę Maryi nad naszym narodem i proszą o dalszą Jej pomoc.

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]