31 stycznia - liturgiczne wspomnienie św. Jana Bosco – prezbitera, wyznawcy

Ks. Bosko należy do grona świętych, którzy na stałe  weszli do historii Kościoła i świata. Zasłynął jako genialny wychowawca. „ Ojciec i Nauczyciel” młodzieży, pisarz i publicysta.

Jan Bosko urodził się w biednej rodzinie piemonckich wieśniaków 16 sierpnia 1815 roku. Został osierocony, gdy miał zaledwie dwa lata, wychowywała go matka razem z dwoma braćmi. Od wczesnego dzieciństwa wielką radość sprawiała mu modlitwa i mówienie o Bogu. Od przygodnych kuglarzy i cyrkowców uczył się różnych sztuczek, które pokazywał w niedzielę, dołączając przy tym krótką katechezę. Pierwszą Komunię świętą przyjął w wieku 11 lat. Po ukończeniu szkoły podstawowej kontynuował naukę, sam zdobywając pieniądze na utrzymanie i opłacenie nauczycieli. Po maturze wstąpił do seminarium duchownego w Turynie. Jego ojcem duchownym był św. Józef Cafasso. Po otrzymaniu święceń kapłańskich 5 czerwca 1841 rozpoczął pracę duszpasterską, najpierw wśród chorych i więźniów, a następnie pośród młodzieży.

Ks. Jan Bosko odszedł do Pana 31 stycznia w 1888 roku. W różnych częściach świata pozostawił po sobie 65 placówek, w których pracę duszpasterską i wychowawczą prowadzili salezjanie.

Z jego inicjatywy powstawały szkoły elementarne, zawodowe i internaty. Ksiądz Bosko posiadał niezwykły dar pedagogiczny, potrafił dotrzeć do serc dzieci i młodzieży. Wzbudzał zaufanie i leczył ich emocjonalne rany. A wszystko to czynił z Panem Jezusem, to On był głównym Wychowawcą zaniedbanej młodzieży, którą opiekował się święty. W swoich domach wprowadził system prewencyjny, pragnął kształtować umysły i serca młodych w duchu Ewangelii. Zakazał stosowania kar cielesnych. Pragnął, by wychowawca był dla młodych przede wszystkim przyjacielem. Jego posługę wychowawcy wspomagała także jego mama, która zamieszkała w Oratorium w Turynie.

W roku 1859 ks. Bosko założył zgromadzenie Księży Salezjanów. Od roku 1872 roku wychowawcze dzieła wspierały Siostry ze zgromadzenia Córek Maryi Wspomożycielki Ks. Jan Bosko odszedł do Pana 31 stycznia w 1888 roku. W różnych częściach świata pozostawił po sobie 65 placówek, w których pracę duszpasterską i wychowawczą prowadzili salezjanie. Wiernych, które opiekują się dziewczętami. (na podst.. DEON.Pl )

Terminarz Mszy świętych w miesiącu lutym 2018

Przedpoście - Niedziela Siedemdziesiątnicy

Niedziela Siedemdziesiątnicy (28 stycznia ) – Msza Święta o godzinie 15.30

Modlitwy i śpiewy niedziel Przedpościa pochodzą z przełomu VI i VII wieku, kiedy to najazdy barbarzyńców, trzęsienia ziemi i zarazy zdawały się grozić zagładą Rzymowi i kulturze chrześcijańskiej. Odzwierciedlają one doskonale stan, w jakim się znalazła ludzkość pozbawiona łaski uświęcającej. Przygniatają nas grzechy, cierpienia i smierć. W naszym ucisku zwracamy się do Zbawiciela (antyfona na wejście, kolekta, graduał, traktus). Bóg wskazuje nam drogę wyzwolenia: trzeba podbić nasze namiętności, za pomocą chrześcijańskiej ascezy trzeba dojść do panowania nad sobą (lekcja). Pan Bóg wzywa ludzi do tej pracy o różnej porze. Jak długo jesteśmy w stanie doczesnej pielgrzymki, nigdy nie jest za późno. W pracy tej wspomaga nas łaska płynąca z Ofiary Eucharystycznej.

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

Przedpoście czyli Okres Siedemdziesiątnicy

Obchód Zmartwychwstania Pańskiego, które jest główną uroczystością roku kościelnego, poprzedza długie, trójstopniowe przygotowanie: Przedpoście, Wielki Post i Okres Męki Pańskiej.

Liturgia Przedpościa ukształtowała się za czasów św. Grzegorza Wielkiego († 604) już po ustaleniu się Wielkiego Postu. Stanowi ono rodzaj przedsionka do okresu pokuty. Niedziele przedpościa nazywają się: Siedemdziesiątnica, Sześćdziesiątnica i Pięćdziesiątnica, gdyż wypadają w siódmym, szóstym i piątym dziesiątku dni przed Wielkanocą.

W Polsce powstały inne nazwy tych niedziel: Starozapustna, Mięsopustna i Zapustna, ponieważ dawniej w tym czasie zachowywano łagodniejszy post, odzwyczajając się stopniowo od pewnych pokarmów.

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

III Niedziela po Objawieniu Pańskim (21stycznia ) – Msza Święta o godzinie 15.30

Dzisiejsze śpiewy mszalne będą się powtarzały w następnych niedzielach po Objawieniu. Sławią one powszechne królestwo Chrystusa (antyfona na wejście, graduał, alleluja), Jego cudotwórczą moc (antyfona na ofiarowanie) i Boską naukę.

Uzdrawiając trędowatego i sługę setnika Pan Jezus objawił swą moc żydom i poganom. Godna podziwu wiara setnika staje się dla Pana Jezusa okazją do uroczystego ogłoszenia powszechności zbawienia. Słowa setnika, wyrażające pokorę, wiarę i ufność stały się liturgiczną modlitwą przed Komunią świętą. W Komunii św. Pan Jezus oczyszcza nas z grzechu i leczy duchowe słabości.

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]