20 września - XVII Niedziela po Zesłaniu Ducha Świetego - Msza Święta o godzinie 15.00

Chrystus Panem.  „Co sądzicie o Chrystusie ? Czyim jest synem”. Tak pyta Jezus faryzeuszy. Mówią Mu : „ Dawida”. On zaś: „Jakoż tedy Dawid w duchu zowie go Panem, mówiąc: Rzekł Pan Panu memu, siądź po prawicy mojej, aż  położę nieprzyjaciół twoich podnóżkiem nóg twoich. Jeżeli więc  Dawid nazywa go Panem, jakże jest synem jego?”. Faryzeusze zamilkli. My zaś  wyznajemy Go Panem, królującym na prawicy Ojca, w majestacie i chwale króla, który przyjdzie na końcu świata sądzić żywych i umarłych. Staje On dziś przed nami w liturgii świętego Kościoła jako Pan, posiadający władze nad światem. Przyrzekł Mu bowiem Ojciec: „ Żądaj ode mnie, a dam Ci pogany w dziedzictwo Twoje, a w posiadłość Twą krańce ziemi ( Ps. 2, 8 ). Chrystus jako człowiek otrzymał od Ojca pełnię władzy. Przed Nim zginają kolana wszyscy, którzy są w niebie, na ziemi i pod ziemią. Zwycięży On nieprzyjaciół Kościoła. Przyjmie do swojej chwały nas i wszystkich, którzy są złączeni z Kościołem, gdy przyjdzie ponownie. „ Sprawiedliwyś jest, Panie, i sąd Twój jest prawy” ( ant. na introit). Jego lud. „ jeden Pan, jedna wiara, jeden Chrzest, jeden Bóg i Ojciec wszystkich” ( lekcja) . W tym  wykazuje On swą moc i chwałę, że swoich napełnia i przenika swym Duchem i w ten sposób doprowadza ich do jedności  ducha i łączy „ węzłem pokoju”, tj. zgody. Daje królewskie przykazanie miłości Boga i bliźniego. Im bardziej jesteśmy jednym sercem i jedną dusza, jednym ciałem i jednym duchem, tym bardziej składamy Mu świadectwo: „ Ty  sam jesteś Święty, Tyś sam Panem, Tyś sam Najwyższy wraz z Duchem Świętym w chwale Ojca”. „Błogosławiony naród, którego Bogiem jest Pan, lud, który obrał za dziedzictwo sobie” ( graduł ) Chrystus jest naszym Panem. Obrał nas na dziedzictwo sobie. By nas posiąść i móc uszczęśliwić, wstąpił na krzyż i odkupił nas we krwi swojej. Na chrzcie świętym wszczepił nas  w siebie, uczynił dziećmi Bożymi i członkami Kościoła. Wdzięcznym sercem wyśpiewujmy : „ Błogosławiony naród, którego  Bogiem jest Pan, Chrystus”. „Jam jest Pan, Bóg twój….Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną. Tylko Boga, Chrystusa. Nic poza Nim. „Śluby czyńcie i oddajcie Panu, Bogu waszemu, wszyscy, którzy koło Niego przynosicie dary straszliwemu, i Temu, który odejmuje ducha książętom, straszliwemu dla królów ziemskich ” (antyfona na komunię): Niechże On mi będzie Panem! Tylko On! „Jeden Pan”.

Źródło: "Illuminare  III  r.1965 "  - Rozmyślania  liturgiczne.

X Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego - Msza Święta ( Missa Cantata ) 02 sierpnia - godzina 14.30

Dziś Kościół święty daje nam  wielką naukę o pokorze.  Przed oczyma liturgii staje dziś Chrystus jako Pan i sędzia. „ Od obliczności Twojej, sąd mój niech wyjdzie, oczy Twe niech dojrzą prawość” ( graduł ).Chrystus wydaje sąd na usprawiedliwienie samego siebie uosobione w faryzeuszu i na żałosne, pokorne wyznawanie win grzesznika uosobione w celniku „ Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu”. Wydaje wyrok na korzyść pełnego żalu i pokornego wyznawania win, przeciw zarozumiałemu usprawiedliwieniu samego siebie. Dwoje ludzie weszło do świątyni aby się modlić, dwaj przedstawiciele religii, pobożności, dwa światy,  jeden faryzeusz, a drugi celnik, obaj przed obliczem Boga w świątyni w Jerozolimie. Przychodzi  sędzia, Chrystus i wydaje wyrok: „Powiadam wam: ten odszedł do domu swego bardziej usprawiedliwiony niźli tamten”.  I uzasadnienie wyroku: „Albowiem każdy, kto się wywyższa, będzie uniżony, a kto się uniża, wywyższony będzie ”. Wraz z całym Kościołem rozpocznijmy dzisiejszą najświętszą Ofiarę w usposobieniu pokornego, żałującego celnika.  Głęboko pochylmy się przy modlitwach u stopni  ołtarza i wyznawajmy: „ mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa”. W Kyrie  eleison wołajmy o przebaczenie i miłosierdzie z powodu naszych grzechów i niewierności. Im bardziej uczestnicząc we Mszy świętej wnikamy w pokorę Jezusową, który dla naszych win uznał się  godnym śmierci  i współumieramy śmiercią Jezusową, tym bardziej będziemy z Nim święcili w Najświętszej Ofierze zmartwychwstanie i wzniesiemy się do nowego życia oraz zostaniemy  uwielbieni – w Komunii świętej, w przyszłym ciał zmartwychwstaniu i posiadaniu życia wiecznego. „ Kto się uniża, wywyższony będzie”. 

Żródło: Illuminare - Rozmyślania liturgiczne  1965