II Niedziela Adwentu – 09 grudnia – Msza święta o godzinie 15.30

Stacja w Kościele Św. Krzyża Jerozolimskiego

Syjon i Jerozolima to typy Kościoła katolickiego, «lud syjoński» — to katolicy. Do nich i do całej ludzkości przychodzi Zbawiciel. Św. Paweł poucza nas w lekcji o powszechności dzieła zbawienia, powołując się na proroctwo Izajasza. Podobnie Chrystus Pan, odpowiadając na pytanie uczniów Jana Chrzciciela stwierdza spełnienie się tego proroctwa. Zapowiedziane przez Izajasza cuda mesjańskie spełniają się także w duchowy sposób mocą Eucharystii. Przez swoje sakramenty Chrystus prowadzi nas ku nowej, wiekuistej Jerozolimie. Nadzieja otrzymania łaski Zbawiciela i osiągnięcia życia wiecznego jest podstawą naszej radości. Warto zwrócić uwagę na początkowe słowa dzisiejszej lekcji: czytanie Pisma św. daje prawdziwe zrozumienie dzieła odkupienia i umacnia naszą nadzieję.

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

Suche Dni po Trzeciej Niedzieli Adwentu

W Roku Pańskim 2017 Suche Dni po Trzeciej Niedzieli Adwentu przypadają 20 grudnia (środa), 22 grudnia (piątek) i 23 grudnia (sobota). Katolików obowiązuje post ścisły.

Pamiętajmy o Suchych Dniach i pielęgnujmy ten  odradzający się obyczaj pozwalający przeżywać bliskie już Boże narodzenie w całym  bogactwie spotkania ze Zbawicielem

Suche Dni oznaczają bardzo wyraźny postęp w przygotowania h do Bożego Narodzenia. Oznajmiono nam, że Król nadchodzi. Jeruzalem jest gotowe, a ścieżki wyprostowane. Dzięki łasce jest On wśród nas. Dzisiaj Kościół mówi nam, że Król przybędzie najpierw jako człowiek, prz6ybierze się w skromne odzienie ludzkiej natury. Msze  zimowych Suchych Dni i w czwartą niedzielę Adwentu przedstawiają wydarzenia poprzedzające narodziny i przyjście Zbawiciela.

                                    Środa Suchych Dni Zimowych

Każda z czterech pór roku rozpoczyna się okresem pokutnym, zwanym po łacinie dla tejże przyczyny - Quatuor tempora – czyli suche dni. Zwyczaj ten sięga już pierwszych wieków Kościoła, ale formę dzisiejszą przybrał dopiero za papieża Grzegorza VII w XI wieku. Suche dni składają się z trzech dni postu: środy, piątku i soboty, z których sobota jest najważniejszym. Celem ich jest poświęcenie Bogu poszczególnych okresów uprawy ziemi i przygotowanie do święcenia duchownych przez pokutę i modlitwę całego Kościoła.

Dzisiejszą Mszę nazwano Missa aurea. Z niej to początek wzięły tzw. Roraty. Postać Maryi jest tu myślą przewodnią. Do niej słowo Boże przyszło jak rosa z niebios. Na Nią wskazywał Izajasz, jako na znak Zbawienia: << Oto Dziewica porodzi... >>  

Fiat Maryi niech nam będzie przykładem w spełnianiu naszego powołania. Prostota i posłuszeństwo, oto cechy chrześcijanina, który oczekuje na przyjście Chrystusa Pana.

Maryjo, Królowo Kapłanów, módl się za nami.

Piątek Suchych Dni Zimowych

W piątek suchodniowy zbierano się w kościele 12-tu Apostołów, aby za ich orędownictwem przygotować się do święceń przyszłych sług ołtarza.

Z tą myślą łączy się dziś myśl oczekiwania Chrystusa. Izajasz opisuje znamiona Królestwa Bożego, a z serca Maryi wyrywa się Kantyk chwały i dziękczynienia. Przez post i umartwienie oczyszczajmy serca nasze, abyśmy byli godni wziąć udział w tajemnicy zbawienia (pokom.).

Sobota Suchych Dni Zimowych

Sobota jest najważniejszym dniem z Suchych dni, ponieważ wówczas odbywają się święcenia kapłańskie. W Rzymie, u Św. Piotra, liturgia zazwyczaj trwała całą noc. Podczas niej czytano Pismo Święte, śpiewano, składano dziesiecinę ze zbiorów, a podczas Mszy udzielano święceń. Z tego nocnego czuwania pozostało dziś jeszcze sześć lekcji. Są to urywki z proroctw Izajasza. Śpiewy między lekcjami są zapożyczone z Psalmów 79-go i 18-go. Cały Stały Testament prowadzi nas do Chrystusa. "Nieznajomość Pisma św. to nieznajomość Chrystusa", mówił Św. Hieronim. Czytajmy je szczególnie w okresie Adwentu, aby tym lepiej poznać osobę Jezusa. 

Ewangelia wywołuje postać Jana Chrzciciela, który rok rocznie przygotowuje dusze nasze do przyjścia Zbawiciela.

Mszał Rzymski

III Niedziela Adwentu – Niedziela Gaudete (17 grudnia) – Msza Święta o godzinie 15.30

Celebrujemy dziś nabożeństwo u św. Piotra w Rzymie, w społeczności Kościoła założonego na św. Piotrze. Gdzie jest Piotr, tam jest i Chrystus, Odkupiciel. Liturgię Mszy świętej wypełnia psalm sławiący odkupienie ( Ps. 84; antyfona na introit i ant. na ofertorium); różowy kolor szat liturgicznych nawołuje do radości. „ Pan blisko jest ” Oto motyw  przewodni dzisiejszej Mszy świętej, jak również przypadających w tym tygodniu Mszy świętych suchedniowych.  Wyraźnie  podejmuje ten temat antyfona na introit: „Weselcie się w Panu zawsze, weselcie się!. Pan blisko jest. Ten, który jako odkupiciel urodził się w Betlejem i którego  ponownego przyjścia oczekujemy na końcu świata, „który przemieni ciało  naszego uniżenia, upodobni je do ciała jasności swojej”. Przyjdź Panie, wołali i błagali chrześcijanie pierwszych wieków. To samo tęskne wołanie wkładamy dziś w Kyrie eleison i w kolektę „ Nakłoń ucho Twoje ku prośbom naszym, Panie i rozjaśnił ciemności umysłu naszego łaską Twego przybycia do nas”, na które oczekujemy.
(Żródło -Iluminare)

II Niedziela Adwentu (10 grudnia) – Msza Święta o godzinie 15.30

Stacja w Kościele Św. Krzyża Jerozolimskiego

Oto Pan przychodzi.

Charakterystyczny dla liturgii drugiej niedzieli Adwentu jest kościół stacyjny pod wezwaniem św. Krzyża Jerozolimskiego. A zatem Jeruzalem, Syjon, Izrael dzisiejszej liturgii - to przede wszystkim Kościół katolicki. „Ludu Syjonu, oto Pan przyjdzie, aby  odkupić narody – Populus Sion, ecce Dominus veniet”( ant. na introit).Tym bardziej  z wdzięcznym sercem wyjdźmy naprzeciw  Niego. Już zajął swe stanowisko Chrzciciel, gotujący Mu drogę:” Oto posyłam Anioła swego przed obliczem twoim, który przygotuje drogę twą przed tobą”(ewnagelia). Dzisiejsza liturgia żyje całkowicie myślą: Pan przyjdzie do swego miasta, do królestwa Bożego – Kościoła świętego i do duszy chrześcijanina. „Gotujcie  drogę Panu” prostujcie ścieżki i drogi, poprawiajcie je na tę wielką chwilę. „Ludu Syjonu, oto Pan przyjdzie by zbawić narody; Pan da posłyszeć swój głos pełen chwały i uraduje się serce wasze”( ant. na introit). „Ucieszyła mnie wieść pożądana, pójdziemy do domu naszego Pana (Alleluja), gdyż należymy do społeczności Kościoła Świętego, do Ciała Chrystusowego! Pan przyjdzie aby zbawić narody. „ Bóg chce , żeby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy. Zaprawdę! „Bóg jest miłością”. W tym się okazała miłość Boża ku nam, że Bóg zesłał na świat Syna swego jednorodzonego, abyśmy przezeń żyli. Na tym polega  miłość, że nie my umiłowaliśmy Boga, ale On pierwszy  umiłował nas i zesłał Syna swego jako przebłaganie, również i za nas. Uwielbiajmy zatem Boga za miłosierdzie jego i wychwalajmy imię jego. „ Powstań więc, Jeruzalem, duszo chrześcijańska i stań na pagórku wysokim, a patrz jak radość idzie ku tobie do Boga twego”( ant. na komunię).

(Żródło -Iluminare)

Uroczystość Niepokalanego Poczęcia N.M.P. (08 grudnia) – Msza Święta o godzinie 20.15

Ave, Maria, gratia plena; Dominus tecum: benedicta tu in mulieribus.

Bóg wybrawszy od wieków Maryję na Matkę Swojego Syna, zachował Ją od wszelkiej zmazy grzechu i obdarzył pełnią łaski. Dzięki temu Maryja stała się godnym przybytkiem Wcielonego Słowa. Dziękując Bogu za wyjątkowy przywilej udzielony Maryi, wypraszamy sobie łaskę do zwalczania grzechu.

Święto Niepokalanego Poczęcia obchodzono na Wschodzie już w VIII wieku. W wieku IX przeszło ono na Zachód.  W Polsce przyjęło się w wieku XIV. 8 grudnia 1854 roku papież Pius IX ściśle określił i podał do wierzenia prawdę o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Dziewicy jako dogmat wiary katolickiej.

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

III Niedziela Adwentu - Gaudete (11 grudnia)– Msza Święta o godzinie 15.30

GAUDETE IN DOMINO – „Weselcie się w Panu”.

Od III niedzieli Adwentu  myśl nasza zwraca się głównie  ku  bliskiej pamiątce pierwszego przyjścia Chrystusa, ku Bożemu Narodzeniu. W tygodniu wspominamy dwie tajemnice radosne, które poprzedziły Boże Narodzenie. Hasłem „Pan jest blisko” rozpoczyna się od  tej niedzieli codzienna modlitwa Kościoła. Ta sama prawda nadaje  ton radości  dzisiejszej Mszy świętej, Jak lud izraelski został  wyswobodzony z niewoli babilońskiej, tak my  zostaniemy  uwolnieni z naszych  ciemności. Św. Jan Chrzciciel zapewnia, że Chrystus już stanął wpośród nas. Obecny w Eucharystii, sam przysposabia duszę na wielkie łaski nadchodzących świąt.

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

II Niedziela Adwentu (04 XII) – Msza Święta o godzinie 15.30

Stacja  w  Kościele Św. Krzyża  Jerozolimskiego

Syjon i Jerozolima to typy Kościoła katolickiego, «lud syjoński» — to katolicy. Do nich i do całej ludzkości przychodzi Zbawiciel. Św. Paweł poucza nas w lekcji o powszechności dzieła zbawienia, powołując się na proroctwo Izajasza. Podobnie Chrystus Pan, odpowiadając na pytanie uczniów Jana Chrzciciela stwierdza spełnienie się tego proroctwa. Zapowiedziane przez Izajasza cuda mesjańskie spełniają się także w duchowy sposób mocą Eucharystii. Przez swoje sakramenty Chrystus prowadzi nas ku nowej, wiekuistej Jerozolimie. Nadzieja otrzymania łaski Zbawiciela i osiągnięcia życia wiecznego jest podstawą naszej radości. Warto zwrócić uwagę na początkowe słowa dzisiejszej lekcji: czytanie Pisma św. daje prawdziwe zrozumienie dzieła odkupienia i umacnia naszą nadzieję.

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

Pół godziny przed mszą ( godz. 15.00) odmawiamy różaniec  po łacinie.

I Niedziela Adwentu (27 listopada) – Msza Święta o godzinie 15.30

Stacja u Najświętszej Maryi Panny Większej

W liturgii adwentowej ciągle rozbrzmiewa  okrzyk ”Veni- Przyjdź”. Kościół wyprasza przyjście Zbawiciela do dusz swoich wiernych, aby  przygotować ich na godny obchód pamiątki Bożego Narodzenia i na ostateczne przyjście Pana. Śpiewy dzisiejszej  Mszy są wyjęte w psalmu 24, który  doskonale wyraża usposobienie duszy w Adwencie. Czujemy nasza nicość i grzeszność i gorąco  pragniemy  zbawienia. Pragnienia nasze wyraża kolekta  zwracająca się wprost do Syna Bożego i natarczywie błagająca o nawiedzenie Boże. Lekcja  wzywa  do współdziałania z łaską Bożą. Ewangelia zapowiada  ostateczne przyjście Zbawiciela, które rzuca  właściwe światło na całą doczesność. „Podnieście głowy  wasze, bo się zbliża odkupienie”. W sekrecie  modlimy się o dobre przygotowanie na spotkanie się z Bogiem, który  jest  naszym  początkiem i celem.

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

Pół godziny przed mszą ( godz. 15.00) odmawiamy różaniec  po łacinie.

Adwent

Słuszne i zbawienne jest, abyśmy uroczyście święcili, Panie Jezu Chryste, Boże nasz, Adwent Twej chwały i pamiątkę narodzin Twoich wedle ciała. Wierzymy, żeś przed dawnymi czasy przyszedł nas odkupić, daj nam, byśmy przy pełnym  majestatu powtórnym przyjściu Twoim mogli nieść ten widok i, uzyskawszy łaskawe odpuszczenie grzechów, zasłużyli Cię oglądać na wieki. ( Ze starożytnej prefacji – Mszał Rzymski 1963).

Adwent [z łacińskiego adventus – przyjście], rozpoczyna nowy rok kościelny. Adwent to okres  oczyszczenia naszych serc i pogłębienia miłości i wdzięczności względem Pana Boga i Matki Najświętszej.  Jest on pełnym tęsknoty oczekiwaniem na przyjście Chrystusa. Na adwent składają się cztery niedziele, poprzedzające Boże Narodzenie.

Święta liturgia adwentowa rozróżnia podwójne  przyjście Chrystusa, nie oddzielając jednego przyjścia do drugiego. Pierwsze przyjście, kiedy to Syna Boży zjawił się w ciele na ziemi, poczęty z Ducha świętego w łonie Dziewicy, przyjmując ludzka postać. Cały obecny czas na ziemi jest dla Kościoła czasem pierwszego przyjścia Pana Jezusa, adwentem, czasem oczekiwania, wyglądania i pragnienia, czasem w którym napełnia nas swym duchem i życiem oraz  ma doprowadzić do ostatecznego zbawienia, przygotować  na drugie przyjście Chrystusa na świat.

Podczas drugiego swego przyjścia, ponownego w dniu ostatecznym, przyjdzie on z mocą, aby dopełnić i zakończyć dzieło zbawienia na ziemi. W Adwencie uświadamiamy sobie, że jesteśmy grzesznikami. Potrzebujemy odkupienia i w poczuciu potrzeby swego odkupienia wołamy „Okaż swą potęgę Panie i przyjdź nam ku pomocy”.

(Rozmyślania liturgiczne – Illuminare I -1963r.]

IV Niedziela Adwentu - Msza święta o godzinie 15.30

"Niebiosa, rosę spuście nam z góry "

Oczekujemy rychłego przyjścia Pana. „Niebiosa, rosę spuście nam z góry, sprawiedliwego  wylejcie chmury”. Niech się otworzy ziemia i wyda Zbawiciela” [ ant. na introit ]. W dzisiejszej  liturgii mszalnej występują trzy postacie adwentowe: Prorok Izajasz w antyfonie na introit,  Jan Chrzciciel w ewangelii i Maryja, Matka i Dziewica, w antyfonie na ofertorium i komunię. Wszyscy troje przypominają nam, że Pan blisko jest, gotujcie Mu zatem drogę – aby bez przeszkód mógł przyjść do nas. „Krzywe drogi staną się proste, a ostre wygładzone będą”. Wstępna część Mszy świętej  jest pukaniem łaski do drzwi duszy. Wołanie łaski dochodzi  przez Izajasza i Chrzciciela, przez pieśni, teksty, czytanie lekcji i ewangelii. „ Anioł  Pański zwiastował Pannie Maryi ”. Z pozdrowieniem na ustach stoi łaska u drzwi naszego serca i prosi, by ją wpuścić. Maryja wypowiada swoje „ Ecce ancilla Domini”  - Oto ja służebnica  Pańska”. Zupełne złożenie ofiary z siebie Bogu i jego upodobaniu. „Niech mi się stanie według słowa twego”. W czasie świętego przeistoczenia pełni czci oglądamy „zbawienie Boże”, Jezusa, Syna Bożego. „ Słowo stało się ciałem” .W komunii świętej przyjmujemy Go do naszego serca. „Ecce Virgo concipiet – Oto Panna pocznie i porodzi Syna i nazwie imię jego Emanuel ( Bóg z nami)” [ ant. na komunię ]. Takiego Bożego Narodzenia wygląda święta liturgia adwentowa mówiąc: „ Okaż nam, Panie, twe miłosierdzie i daj nam zbawienie twoje”, doskonałe zbawienie, ciał zmartwychwstanie i błogosławione oglądanie Boga w niebie.” Gotujcie drogę Panu. Proste czyńcie ścieżki Jego.

Roraty

"Cała piękna jest Maryjo, Twe szaty jako śnieg, Twe oblicze jaśnieje jako słońce. Błogosławiona jesteś, Panno Maryjo, od Pana, Boga Najwyższego, ponad wszystkie niewiasty ziemi".

W  trzecim dniu  po uroczystości Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny  - 11 grudnia, sprawowana była Msza  Święta  Roratnia.

Ogłoszenie

Już  w najbliższy piątek ( 11 grudnia ) o godzinie 6.15, wzorem roku ubiegłego, zapraszamy na Roraty w Nadzwyczajnej Formie Rytu Rzymskiego  - msza sprawowana  będzie  w kaplicy mieszczącej  się w Domu Rencistów  w Zielonce przy ulicy Poniatowskiego 29.

Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny - 08 grudnia - Msza Święta o godzinie 19.30

„ Błogosławiona jesteś, Panno Maryjo, od Pana, Boga wysokiego, ponad wszystkie niewiasty na ziemi ”.

Pośrodku Adwentu umieszcza liturgia święta świetlaną uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. W Maryi wschodzi nam słońce odkupienia i przygotowuje się Boże Narodzenie. Syn Boży ogłasza swe przybycie.” Cała piękna jesteś Maryjo, a zmazy pierworodnej nie  masz w Tobie. Szata Twa biała jako śnieg, a oblicze jaśniejące  jako słońce. Tyś  sławą Jeruzalem. Tyś radością Izraela. Tyś chwałą narodu naszego ”.Tak! Taką musi być ta, w której pragnie zamieszkać Bóg. Musi być światłością, czystością, niepokalanością, czystym zwierciadłem chwały i świętości Boga! Do czystych przychodzi Bóg! Niepokalana, Przeczysta, łaski pełna – jest nasza. Dzięki swej niepokalaności i absolutnej czystości mogła i śmiała począć Syna Bożego. Tworząc jedność z Maryją w jedności Ciała Chrystusowego, wyśpiewujemy  radosną pieśń z serca Maryi i z serca Kościoła świętego: „Pełen radości jestem w Panu i rozraduje się dusza moja  w Bogu moim, gdyż mnie przyodział  w szaty zbawienia. „ Ave Maria. Zdrowaś Maryjo, łaski pełna. Pan z Tobą. Błogosławiona Tyś między niewiastami”( ant. na ofertorium). „Bądź pozdrowiona, łaski pełna, świętsza ponad  wszystkich Świętych, wznioślejsza ponad chóry anielskie, wyższa ponad wszystkie stworzenie. Cała piękna jesteś Maryjo. Niezwykle czysta musi być dusza, w której ma Bóg zamieszkać. „ Domum tuam, Domine, decet sanctitudo – Dom i miejsce, które obierasz sobie za mieszkanie, Panie, musi być święte” ( ps. 92.5). „ Trahe nos post te – Pociągnij nas, Niepokalana za sobą!” Pragniemy czystości. Uproś nam, Ty Przeczysta, czystości!.

( Illuminare 1962 - Rozmyślania liturgiczne)

Ogłoszenie

                            …Bóg wybrawszy od wieków Maryję na Matkę Swojego  Syna,

                             zachował Ją od wszelkiej zmazy grzechu i obdarzył pełnią łaski. …..

We wtorek  08 grudnia , o godzinie 19.30 w  Uroczystość  Niepokalanego  Poczęcia Najświętszej Maryi Panny , sprawowana będzie   Msza Święta solenna ( z asystą, diakonem i subdiakonem ). Zapraszamy do udziału w tej uroczystej liturgii.

II Niedziela Adwentu - 06 grudnia - Msza Święta o godzinie 15.30

Oto Pan przychodzi.

Charakterystyczny dla liturgii drugiej niedzieli Adwentu jest kościół stacyjny pod wezwaniem św. Krzyża Jerozolimskiego.A zatem Jeruzalem, Syjon, Izrael dzisiejszej liturgii - to przed wszystkim Kościoł katolicki. „Ludu Syjonu, oto Pan przyjdzie – Populus Sion, ecce Dominus veniet”( ant. na introit).Tym bardziej  z wdzięcznym sercem wyjdźmy naprzeciw  Niego. Już zajął swe stanowisko Chrzciciel, gotujący Mu drogę:” Oto posyłam Anioła swego przed obliczem twoim, który przygotuje drogę twą przed tobą”(ewnagelia). Dzisiejsza liturgia żyje całkowicie myślą: Pan przyjdzie do swego miasta, do królestwa Bożego – Kościoła świętego i do duszy chrześcijanina. „Gotujcie  drogę Panu” prostujcie ścieżki i drogi, poprawiajcie je na te wielką chwilę. „Ludu Syjonu, oto Pan przyjdzie by zbawić narody; Pan da posłyszeć swój głos pełen chwały i uraduje się serce wasze”( ant. na introit). „Ucieszyła mnie wieść pożądana, pójdziem do domu naszego Pana (Alleluja), gdyż należymy do społeczności Kościoła Świętego, do Ciała Chrystusowego! Pan przyjdzie aby zbawić narody. „ Bóg chce , żeby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy. Zaprawdę! „Bóg jest miłością”. W tym się okazała miłość Boża ku nam, że Bóg zesłał na świat Syna swego jednorodzonego, abyśmy przezeń żyli. Na tym polega  miłość, że nie my umiłowaliśmy Boga, ale On pierwszy  umiłował nas i zesłał Syna swego jako przebłaganie, również i za nas. Uwielbiajmy zatem Boga za miłosierdzie jego i wychwalajmy imię jego. „ Powstań więc, Jeruzalem, duszo chrześcijańska i stań na pagórku wysokim, a patrz jak radość idzie ku tobie do Boga twego”( ant. na komunię).

( Rozmyślania  liturgiczne - Illuminare I )

Ogłoszenie

Od niedzieli 06 grudnia 2015 roku  następuje zmiana celebracji niedzielnych  Mszy Świętych  z godziny 15.00 na godzinę 15.30

I Niedziela Adwentu - Msza Święta godzina 15.00

Przybliża się odkupienie

„Podnieście głowy wasze, bo przybliża się odkupienie wasze!” [ewangelia].Ponowne przyjście Pana Jezusa, przyjście na sąd, o którym opowiada ewangelia, oznacza dla Kościoła, dla nas wszystkich odkupienie. Nasze życie musi być ciągłym Adwentem, w którym wychodzimy na spotkanie odkupienia. „Do Ciebie, Panie, podnoszę mą duszę!. Boże mój, w Tobie ja ufam” [antyfona na introit]. „Drogi twe ukaż mi, Panie, a ścieżek twoich naucz mię, które do ciebie wiodą” [Ps 24]. Adwent jest zwrotem ku Bogu, ku Chrystusowi, przez potężną, głęboką tęsknotę za Odkupicielem. „Wzbudź Twą potęgę, prosimy Cię, Panie, i przybądź, abyśmy mogli się wyrwać  od niebezpieczeństw, które nam grożą wskutek grzechów naszych [kolekta]. Adwent jest  oczekiwaniem na jego przyjście w łasce, czasem otrząśnięcia się i oczyszczenia z ducha świata, z naturalnego sposobu myślenia i postępowania , z wszelkich niezbyt czystych i nie jedynie do Boga zdążających zamiarów i pobudek. „Gotujcie drogę Pańską, torujcie ścieżki Jego. Krzywe drogi staną się proste, a ostre wygładzone będą i każdy człowiek ujrzy zbawienie Boże” [Łk. 3,4]. „Gotujcie drogę Pańską” Oto uroczyście przychodzi Pan teraz, gdy w czasie przeistoczenia zstąpi na  nasze ołtarze. Przychodzi nieustannie wzywając łaskę, która puka do drzwi naszego serca. „Oto stoję u drzwi i pukam” [Apok 3,20]. Ustawiczny adwent, wciąż nowe, pełne łaski pojawianie się Pana. „ Pokaż mi, Panie, drogi Twoje i ścieżek Twoich mnie naucz. Kieruj mną według Twej prawdy i pouczaj mnie, Tyś bowiem Bóg  mój, Zbawiciel”.[ Psalm 24 ].

( Rozmyślania liturgiczne - 1963r. Illuminare I)

Adwent

Słuszne i zbawienne jest, abyśmy uroczyście święcili, Panie Jezu Chryste, Boże nasz, Adwent Twej chwały i pamiątkę narodzin Twoich wedle ciała. Wierzymy, żeś przed dawnymi czasy przyszedł nas odkupić, daj nam, byśmy przy pełnym  majestatu powtórnym przyjściu Twoim mogli nieść ten widok i, uzyskawszy łaskawe odpuszczenie grzechów, zasłużyli Cię oglądać na wieki. ( Ze starożytnej prefacji – Mszał Rzymski 1963).

Adwent [ z łacińskiego adventus – przyjście ] , rozpoczyna nowy  rok kościelny. Adwent to okres oczyszczenia naszych serc i pogłębienia miłości i wdzięczności  względem Pana Boga i Matki Najświętszej. Jest on pełnym tęsknoty oczekiwaniem na przyjście Chrystusa. Na adwent składają się cztery niedziele, poprzedzające Boże Narodzenie. Kapłan  do mszy  świętej zakłada ornat w kolorze fioletowym – symbolizujący czas pokuty. W czas adwentu, rankiem, nim wstanie dzień, odprawia się msze zwane roratami  -  nazwa pochodzi od pierwszych słów introitu Rorate coeli desuper [ „spuśćcie rosę, niebiosa”]. Święta liturgia adwentowa rozróżnia podwójne przyjście Chrystusa, nie oddzielając jednego przyjścia  od drugiego. Pierwsze przyjście, kiedy to Syn Boży zjawił się w ciele na ziemi, poczęty z Ducha świętego w łonie Dziewicy, przyjmując postać ludzką. Cały obecny czas na ziemi jest dla Kościoła  czasem pierwszego przyjścia Pana Jezusa, adwentem, czasem oczekiwania, wyglądania i pragnienia, czasem w którym napełnia nas swym duchem i życiem oraz  ma doprowadzić do ostatecznego zbawienia, przygotować  na drugie przyjście Chrystusa na świat.  Podczas drugiego swego przyjścia, ponownego  przyjścia w dniu ostatecznym, przyjdzie on z mocą, aby dopełnić i zakończyć dzieło zbawienia na ziemi.  W Adwencie uświadamiamy sobie, że jesteśmy grzesznikami. Potrzebujemy Odkupiciela i w poczuciu potrzeby swego odkupienia wołamy „Okaż swą potęgę Panie i przyjdź nam ku pomocy”. Wychodzimy na Jego spotkanie, prostujemy przez umartwienie, pokutę, czuwanie i modlitwę ścieżki dla przyjść mającego  do naszej duszy Pana. 

Roraty

Parę zdjęć z dzisiejszych Rorat.

Niedziela Gaudete

III Niedziela Adwentu jest nazywana Niedzielą Różową lub – z łaciny – Niedzielą GAUDETE. Nazwa ta pochodzi od słów antyfony na wejście: "Gaudete in Domino", czyli "Radujcie się w Panu". Szaty liturgiczne mogą być – wyjątkowo – koloru różowego, a nie, jak w pozostałe niedziele Adwentu, fioletowe. Teksty liturgii tej niedzieli przepełnione są radością z zapowiadanego przyjścia Chrystusa i z odkupienia, jakie przynosi. Warto pamiętać, że oprócz Niedzieli Gaudete jest jeszcze tylko jedna okazja do używania szat liturgicznych koloru różowego – jest nią Niedziela LAETARE – IV Niedziela Wielkiego Postu.

Źródło: Internetowa Liturgia Godzin

«Gaudete in Domino semper — Radujcie się zawsze w Panu» (Flp 4, 4). Od tych słów św. Pawła zaczyna się Msza św. III Niedzieli Adwentu, która właśnie dlatego nazywana jest Niedzielą Gaudete. Apostoł wzywa chrześcijan do radowania się, ponieważ przyjście Pana, a więc Jego powrót w chwale jest pewny i bliski. Kościół powtarza to wezwanie, przygotowując się do uroczystości Bożego Narodzenia, a jego spojrzenie coraz bardziej koncentruje się na Betlejem. I rzeczywiście oczekujemy z niezachwianą nadzieją na ponowne przyjście Chrystusa, bo znamy pierwsze. Tajemnica Betlejem objawia nam Boga z nami, Boga bliskiego nam nie tylko w sensie czasowo­-przestrzennym; On jest z nami, ponieważ niejako «poślubił» nasze człowieczeństwo; podzielił nasz los, decydując, że będzie do nas podobny we wszystkim oprócz grzechu, abyśmy mogli stać się tacy jak On. Radość chrześcijańską rodzi zatem ta pewność: Bóg jest blisko, jest ze mną, jest z nami, w radości i w cierpieniu, w zdrowiu i w chorobie, jako przyjaciel i wierny oblubieniec. I ta radość nie zanika nawet w chwilach próby, cierpienia, nie jest powierzchowna, ale trwa w głębi człowieka, który oddaje się w opiekę Bogu i w Nim pokłada ufność. (...) Drodzy bracia i siostry, również w Boże Narodzenie można pomylić drogę, wziąć za prawdziwe święto jego namiastkę, która nie otwiera serca na radość Chrystusa. Niech Najświętsza Maryja Panna wszystkim chrześcijanom i ludziom poszukującym Boga pomoże dotrzeć do Betlejem, aby spotkali Dzieciątko, które się narodziło dla nas, dla zbawienia i szczęścia wszystkich ludzi.

Benedykt XVI — Rozważanie przed modlitwą «Anioł Pański» 16 XII 2007