IV Niedziela Adwentu – 23 grudnia – Msza święta o godzinie 15.30

„Niebiosa, rosę spuście nam z góry "

Oczekujemy rychłego przyjścia Pana. „Niebiosa, rosę spuście nam z góry, sprawiedliwego  wylejcie chmury”. Niech się otworzy ziemia i wyda Zbawiciela” [ ant. na introit ]. W dzisiejszej  liturgii mszalnej występują trzy postacie adwentowe: Prorok Izajasz w antyfonie na introit,  Jan Chrzciciel w ewangelii i Maryja, Matka i Dziewica, w antyfonie na ofertorium i komunię. Wszyscy troje przypominają nam, że Pan blisko jest, gotujcie Mu zatem drogę – aby bez przeszkód mógł przyjść do nas. „Krzywe drogi staną się proste, a ostre wygładzone będą”. Wstępna część Mszy świętej  jest pukaniem łaski do drzwi duszy. Wołanie łaski dochodzi  przez Izajasza i Chrzciciela, przez pieśni, teksty, czytanie lekcji i ewangelii. „ Anioł  Pański zwiastował Pannie Maryi ”. Z pozdrowieniem na ustach stoi łaska u drzwi naszego serca i prosi, by ją wpuścić. Maryja wypowiada swoje „ Ecce ancilla Domini  - Oto ja służebnica  Pańska”. Zupełne złożenie ofiary z siebie Bogu i jego upodobaniu. „Niech mi się stanie według słowa twego”. W czasie świętego przeistoczenia pełni czci oglądamy „zbawienie Boże”, Jezusa, Syna Bożego. „ Słowo stało się ciałem” .W komunii świętej przyjmujemy Go do naszego serca. „Ecce Virgo concipiet – Oto Panna pocznie i porodzi Syna i nazwie imię jego Emanuel ( Bóg z nami)” [ ant. na komunię ]. Takiego Bożego Narodzenia wygląda święta liturgia adwentowa mówiąc: „ Okaż nam, Panie, twe miłosierdzie i daj nam zbawienie twoje”, doskonałe zbawienie, ciał zmartwychwstanie i błogosławione oglądanie Boga w niebie.” Gotujcie drogę Panu. Proste czyńcie ścieżki Jego.

[Illuminare - Rozmyślania liturgiczne ]

IV Niedziela Adwentu (18 grudnia) – Msza Święta o godzinie 15.30

Stacja u  Dwunastu Apostołów

W pierwszych wiekach Kościoła w dzisiejszą niedzielę odprawiano Mszę kończącą Wigilię suchedniową. Gdy nabożeństwo sobotnie przełożono na rano, ułożono na niedzielę formularz mszalny, który powtarza myśli liturgii Suchych Dni.

Nadchodzi chwila wypełnienia się proroctw. Wkrótce Maryja powije oczekiwanego Zbawiciela. W antyfonie na ofiarowanie sławimy Ją i Jej Syna. W ewangelii czytamy wezwanie, aby gotować drogi Panu. Prorok, przepowiadający przyjście Odkupiciela, i św. Jan Chrzciciel, bezpośrednio poprzedzający Jego wystąpienie, głoszą odwieczną potrzebę pokuty. Abyśmy dobrze mogli wykorzystać łaski Bożego Narodzenia powinniśmy się do tego święta przygotować. Musimy prostować drogę Pańską do naszej duszy. Chrystus nadchodzi jako Zbawiciel, ale nadejdzie również jako Sędzia.

[Mszał Rzymski opracowany  przez o.o. benedyktynów tynieckich, Poznań 1963]

IV Niedziela adwentu

" Niebiosa, spuśćcie rosę z góry, a obłoki niech zleją z deszczem Sprawiedliwego. Niech się otworzy ziemia i zrodzi Zbawiciela". 
Msza święta z IV Niedzieli adwentu 

IV Niedziela Adwentu - Msza święta o godzinie 15.30

"Niebiosa, rosę spuście nam z góry "

Oczekujemy rychłego przyjścia Pana. „Niebiosa, rosę spuście nam z góry, sprawiedliwego  wylejcie chmury”. Niech się otworzy ziemia i wyda Zbawiciela” [ ant. na introit ]. W dzisiejszej  liturgii mszalnej występują trzy postacie adwentowe: Prorok Izajasz w antyfonie na introit,  Jan Chrzciciel w ewangelii i Maryja, Matka i Dziewica, w antyfonie na ofertorium i komunię. Wszyscy troje przypominają nam, że Pan blisko jest, gotujcie Mu zatem drogę – aby bez przeszkód mógł przyjść do nas. „Krzywe drogi staną się proste, a ostre wygładzone będą”. Wstępna część Mszy świętej  jest pukaniem łaski do drzwi duszy. Wołanie łaski dochodzi  przez Izajasza i Chrzciciela, przez pieśni, teksty, czytanie lekcji i ewangelii. „ Anioł  Pański zwiastował Pannie Maryi ”. Z pozdrowieniem na ustach stoi łaska u drzwi naszego serca i prosi, by ją wpuścić. Maryja wypowiada swoje „ Ecce ancilla Domini”  - Oto ja służebnica  Pańska”. Zupełne złożenie ofiary z siebie Bogu i jego upodobaniu. „Niech mi się stanie według słowa twego”. W czasie świętego przeistoczenia pełni czci oglądamy „zbawienie Boże”, Jezusa, Syna Bożego. „ Słowo stało się ciałem” .W komunii świętej przyjmujemy Go do naszego serca. „Ecce Virgo concipiet – Oto Panna pocznie i porodzi Syna i nazwie imię jego Emanuel ( Bóg z nami)” [ ant. na komunię ]. Takiego Bożego Narodzenia wygląda święta liturgia adwentowa mówiąc: „ Okaż nam, Panie, twe miłosierdzie i daj nam zbawienie twoje”, doskonałe zbawienie, ciał zmartwychwstanie i błogosławione oglądanie Boga w niebie.” Gotujcie drogę Panu. Proste czyńcie ścieżki Jego.